Phy-τητικοs-un!

Γενικά είναι μια αρχή μου ότι προκειμένου να καταλάβεις κάτι το μεγάλο και να το αγαπήσεις πρέπει πρώτα να έχεις ασχοληθεί με τη μικρογραφία του, δηλαδή έναν ανάλογο χώρο ο οποίος διαφέρει από τον πρώτο μόνο ως προς την κλίμακα, αλλά γενικά διέπεται από τα ίδια χαρακτηριστικά. Αν αναφερόμαστε σε μια κοινωνία οφείλεις να ανατρέξεις στη μικρότερη κοινωνική ομάδα , την οικογένεια,αντίστοιχα αν μιλάμε για πολιτική ηγεσία,μπορούμε να την παραλληλίσουμε με το 15μελές ενός σχολείου . Όταν τα «αν» φτάσουν στον αθλητισμό και δη στο μπάσκετ , τότε η προσπάθεια ανάλυσής του σπορ στα επίπεδα της Α1 ή και της Ευρωλίγκας , οφείλει να έχει ξεκινήσει από τις μικρές κατηγορίες.

Η προσπάθεια μου να ακολουθήσω την παραπάνω αρχή με έφερε στο γήπεδο του Ρουφ το βράδυ της Κυριακής για να παρακολουθήσω τον αγώνα του τοπικού ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΦΙΛΙΑΣ με τον Ορφέα Πατησίων. Νικήτρια αναδείχθηκε η  ανώτερη καθ'όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού ομάδα του Φοιτητικού με το επιβλητικο 59-79 και σκαρφάλωσε στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος της Δ’ κατηγορίας.

Το ξεκίνημα του αγώνα δεν ήταν ευνοϊκό για την τοπική ομάδα . Ο Ορφέας ευνοήθηκε από το μουδιασμένο ξεκίνημα των γηπεδούχων και παίζοντας εκμεταλλευόμενος το παιχνίδι στο low post και το γρήγορο τρανζίσιον κατάφερε να πάρει μια μικρή διαφορά, την οποία προσπάθησε με σφιχτή άμυνα να διατηρήσει. Το ξύπνημα του Φοιτητικού ήρθε με μπροστάρη τον φοβερό και τρομερό Γιώργο Μαραμένο , γνωστό στην πιάτσα των ράπερ με το προσωνύμιο «Phyrosun». Ο πρώην παίκτης των Νήαρ Ηστ , Σούρμενων και Πορφύρα κατεύθυνε και τα 40’ με μαεστρία την ομάδα του από τη θέση του πόιντ γκαρντ και τόσο με την εκτελεστική του δεινότητα όσο και με τις ασίστ του έβαλε την παρακαταθήκη για την επερχόμενη νίκη του Φοιτητικού,αποδεικνύοντας ότι ήταν μακράν ο ποιοτικότερος παίκτης του γηπέδου. Άξιος συμπαραστάτης του ο Δημήτρης Κοκόρης, ο οποίος αφού ξεπέρασε το κακό του ξεκίνημα με τα τρία χαμένα λέι απ και τα δύο λάθη , βρήκε τον καλό του εαυτό και με πόντους σε αντεπιθέσεις , αλλά και τρία εύστοχα τρίποντα,φόρτωσε το καλάθι του Ορφέα με πόντους.

Αναμφισβήτητα σε τέτοιους αγώνες βρίσκεις τη χαρά του αθλήματος και τα στοιχεία εκείνα που σε έκαναν να το αγαπήσεις και ενδεχομένως να χάνονται όσο ανεβαίνεις τη σκάλα των κατηγοριών. Πάθος, αγωνιστικότητα, άμιλλα και μαχητικότητα είναι χαρακτηριστικά που πλαισιώνουν τα παιχνίδια αυτών των κατηγοριών και σίγουρα διακατέχουν τους ανθρώπους που ασχολούνται ενεργά με αυτές. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο κος Αναστάσιος Λιακόπουλος, ο πρόεδρος της ομάδας του Φοιτητικού, ο οποίος κυριολεκτικά δε χάνει αγώνα της ομάδας του και φροντίζει με την ενεργή συμμετοχή του να δίνει το βροντερό παρών αλλά και το φωτεινό παράδειγμα στους φιλάθλους της ομάδας. Ένας πρόεδρος-φίλαθλος  του οποίου η παρουσία στον προεδρικό θώκο είναι εγγύηση ώστε να πρωταγωνιστεί η ομάδα του.

Εν κατακλείδι , να τονίσουμε ξανά τη σημασία του να πηγαίνουμε σε ματς μικρών κατηγοριών και να υποστηρίζουμε την ομάδα του δήμου μας. Εάν για παράδειγμα είσαι κάτοικος Πετραλώνων είναι απαράδεκτο να μην πηγαίνεις μια στις τόσες να παρακολουθείς τον Φοιτητικό. Έχεις πάρα πολλά να δώσεις, αλλά και να πάρεις...