Ο Καραγκούνης σερβίρει γλυκά στον
Μήτρογλου και ο τελευταίος με την τιτάνια ψυχραιμία που τον διακρίνει , εκτελεί
τον Ταταρουσάνου. Αυτό ήταν! Η Εθνική με το γκολ αυτό κλείδωσε την παρουσία της
στην τελική φάση του Μουντιάλ 2014. Ένα τέρμα που έμελλε να συνεργαστούν η
παλιά φρουρά, η γενιά του 2004 και του ελληνικού έπους της Πορτογαλίας με τη
νέα γενιά, του ταλέντου και της δίψας για διάκριση.
Το άστρο της Εθνικής λειτούργησε
για άλλη μιαφορά. Αν ο Θεός του ποδοσφαίρου έχει εθνικότητα τότε σίγουρα
είναι Έλληνας και το νέκταρ
αντικαθίσταται από το χορταστικότατο σουβλάκι. Αφενός η κλήρωση μας έφερε
αντιπάλους με μια μέτριας δυναμικότητας ομάδα, αφετέρου στην πράξη αποδείχθηκε
ότι η Ρουμανία δεν δύνατο να βάλει δύσκολα στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.
Εσωτερικές έριδες, γκρίνιες και αποσυγκέντρωση ήταν στοιχεία που δεν επέτρεψαν
στην ομάδα του Πιτσούρκα να μας κάνει να πιστέψουμε ότι το καλοκαίρι δε θα
χορέψουμε σάμπα. Οφείλεται όμως η πρόκριση στην αδυναμία των αντιπάλων μας?
Κάθε άλλο... η Εθνική μας πάλεψε με όλες της τις δυνάμεις για να
παρευρεθεί σε μια ακόμα τελική φάση
μεγάλης διοργάνωσης και αν μια ομάδα άξιζε αυτή την πρόκριση τότε αυτή είναι
αναμφισβήτητα η δική μας.
Η Εθνική έπαιξε όπως της αρμόζει
και της ταιριάζει. Μια ομάδα πολύ σφικτή στα μετώπισθεν με δυο αμυντικά χαφ να
μαζεύουν ό,τι σκουπίδι κινείται μπροστά από τους μπακ, ώστε να μη χρειαστεί η
άμυνα να βγει από τη χώρο δράσης της για να καθαρίσει τις φάσεις, με
αναπόδραστη συνέπεια τη δημιουργία κενών χώρων. Παράλληλα, η πίεση ξεκινά από
ψηλά , εκεί όπου ο φορ, οι εξτρέμ και ο ένας εκ των χαφ θα κάνουν δύσκολο το
ανέβασμα της μπάλας από τα αντίπαλα στόπερ. Από κει και πέρα, όταν η πίεση
καρποφορήσει, η εθνική έχει δυο κύριες επιλογές. Είτε να δώσει στους ακραίους
μπακ Τοροσίδη και Χολέμπα οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να οργώσουν τις πλευρές
τους και να βγάλουν επικίνδυνες σέντρες είτε να προωθήσει το παιχνίδι στους
εξτρέμ για να διεισδύσουν ή στον φορ για να «σπάσει» την μπάλα. Τη στιγμή
βέβαια που όλα αυτά γίνονται με ταχύτητα τέτοια που να μην επιτρέπει στους
αντίπαλους να οργανωθούν.
Αναμένουμε πλέον με αγωνία το καλοκαίρι για να δούμε πως
θα τα πάει η Εθνική με αντιπάλους σαφώς ανώτερης δυναμικότητας. Εντούτοις, οι
παίκτες μας δε θα πρέπει να λειτουργήσουν κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη της
πίεσης των Ελλήνων φιλάθλων. Η Εθνική αυτή είναι πετυχημένη από τη στιγμή που
εξασφαλίζει άλλη μια παρουσία της σε τελική φάση και από τη στιγμή που η ομάδα
δεν είναι ικανή να επαναλάβει εμφανίσεις όπως του ’94 , αξίζει τη στήριξη όλων
μας. Ρίο σου ερχόμαστε....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου