Ουσιαστικά οι άνθρωποι χωρίζονται
σε δύο κατηγορίες. Σε εκείνους που κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες δε θα
αντάλλασσαν την άνεση και την ηρεμία τους με τίποτα και σε αυτούς που όταν
διαγνώσουν αδικία, ανισότητα ή καταπίεση , είτε αυτή προέρχεται από καθεστώτα
είτε από μεμονωμένα άτομα , δε θα διστάσουν να θυσιάσουν το οτιδήποτε στο βωμό
των ιδανικών τους. Οι μεν πρώτοι εξασφαλίζουν την ηρεμία του κόσμου, οι δε
δεύτεροι είναι υπεύθυνοι για την πρόοδο και την πρωτοπορία. Μεταξύ μας.... Ο
κόσμος έχει ανάγκη ανθρώπους του δεύτερου γκρουπ. Ο Νέλσον Μαντέλα θα μπορούσε
κάλλιστα να αναγορευθεί σε πρόεδρο της ομάδας αυτής, καθώς ποτέ δεν σταμάτησε να
παλεύει ενάντια σε όλους και σε όλα, μέχρι να αποκαταστήσει όσα θεωρούσε σωστά.
Εξ’απαλών ονύχων υπήρξε
επαναστάτης. Όταν οι γονείς του αποφάσισαν να τον παντρέψουν σε νεαρή ηλικία
παρά τη θέλησή του, εκείνος διέφυγε στο Γιοχάνεσμπουργκ. Εκεί τέθηκε επικεφαλής
αντιρατσιστικής εκστρατείας κατά της πολιτικής της κυβέρνησς της Νοτίου
Αφρικής, υπό τη δαμόκλειο σπάθη του καθεστώτος του Άπαρτχαϊντ , «αρρώστεια» της
εποχής την οποία και πολέμησε. Την περίοδο αυτή κατάφερε να γράψει το όνομά του
στην ιστορία, καθώς έγινε ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος έγχρωμος πρόεδρος της Νότιας
Αφρικής. Εντούτοις, θα δεχτεί το πάρθιο βέλος, καθώς η λευκή κάστα της εποχής
που έπνεε μένεα εναντίον του , θα τον οδηγήσει σε φυλάκιση που διήρκησε 27
ολόκληρα χρόνια. Ο Μαντέλα θα αποφυλακιστεί το 1990 έχοντας διατηρήσει ισχυρό
το φρόνημά του, και θα κατορθώσει μέσω του δικού του προσωπικού αγώνα να
παροτρύνει τις ξένες δυνάμεις να διατηρήσουν αδιάπτωτη την ένταση των πιέσεων
προς τη νοτιοαφρικανική κυβέρνηση, με στόχο τη συνταγματική μεταρρύθμιση.
Καρπός των πράξεών του υπήρξε η πτώση του ρατσιστικού καθεστώτος.
Ο Μαντέλα υπήρξε σύμβολο
ελευθερίας και πρότυπο ανιδιοτελούς αγωνιστή. Οι πράξεις και ο αγώνας του
συνοψίζονται στην εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων, στην καταπάτηση των
προκαταλήψεων και την εξαφάνιση των αδικιών, ενέργειες που με αυταπάρνηση
δέχτηκε να φέρει εις πέρας. Στην πραγματικότητα πάλεψε για ένα όραμα. Το όραμα
που θέλει έναν κόσμο όπου ο λευκός θα συμβιώνει αρμονικά με τον μαύρο, και ο
τελευταίος θα έχει όσα δικαιώματα και υποχρεώσεις έχει και ο πρώτος. Χάριν αυτού
του οράματος ο Μαντέλα πέρασε δια πυρός και σιδήρου και υποθήκευσε τη ζωή του
στον αγώνα της ισότητας. Αυτό του το όραμα είναι που μεταλαμπάδευσε σε ολόκληρο
τον κόσμο και του χάρισε το 1994 το Νόμπελ Ειρήνης.
Ποιός είπε όμως ότι η ζωή είναι
δίκαιη; Ο άνθρωπος που ενσάρκωνε τις αξίες του ανθρωπισμού, δεν ανταμείφθηκε
από τη ζωή, καθώς η μοίρα του στέρησε τους δυο του γιούς, τον έναν από AIDS και
τον δεύτερο από τροχαίο. Αυτό που εμείς μπορούμε να κάνουμε ως ελάχιστο φόρο
τιμής είναι να δείξουμε την εκτίμησή μας στον αγώνα του Νέλσον Μαντέλα. Άλλωστε
όπως πολύ εύστοχα δήλωσε ο Ντέιβιντ Κάμερον: «Ένας θρύλος στη ζωή, τώρα και στο
θάνατο. Ένας πραγματικά παγκόσμιος ήρωας». Αξίζει να κρατήσουμε αυτό τον ήρωα
για πάντα ζωντανό...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου