Η εξέλιξη των χθεσινών γεγονότων είναι η επιτομή της τρέλας. Ο Ολυμπιακός προηγείται επί της Άντερλεχτ. Οι Βέλγοι των ισοφραίζουν μετά από αλληλουχία δικών του λαθών. Ταυτόχρονα, η Παρί νικάει την Μπενφίκα, εντούτοις, με την εκπνοή του ημιχρόνου οι αετοί ισοφαρίζουν. Στο δεύτερο η μίχρονο οι Πειραιώτες κερδίζουν δύο πέναλτι και δύο αποβολές. Αμφότερες εκτελέσεις αποκρούονται από τον Πρότο, ενώ ενδιάμεσα ο Σαβιόλα έχει σκοράρει ξανά από μια φάση που δεν «μύριζε» γκολ, την ίδια στιγμή που οι Πορτογάλοι έχουν ανατρέψει το εις βάρος του σκορ. Τα λεπτά κυλούν και ο πρωταθλητής καλείται να παίξει με το χρόνο έχοντας μάλιστα το πλεονέκτημα να αγωνίζεται με δύο παίκτες παραπάνω. Πως αλλιώς μπορούσε να λήξει το χθεσινό παιχνίδι; Με πέναλτι και αποβολή φυσικά! Ο Τσόρι γράφει το 3-1 και όλοι πλέον στρέφονται στην κλήρωση των «16».
Προκρίθηκε ανατρέποντας τον νόμο του ποδοσφαίρου
Τι κι αν έχασε δύο πέναλτι λόγω
άθλιων εκτελέσεων; Τι κι αν δέχθηκε ένα γκολ πασπαλισμένο με δικά του λάθη; Τι
κι αν υπήρξε αναποτελεσματικός, αδυνατώντας να καθαρίσει νωρίτερα ένα παιχνίδι
στο οποίο ο αντίπαλος αγωνιζόταν με 9 και στο τελος με 8; Τι κι αν απέναντί του είχε μία από τις
πιο αδύναμες ομάδες της διοργάνωσης; Ο Ολυμπιακός στάθηκε υπερόπτης και
αγνοώντας πλήρως την αρχή που θέλει όποιον μεταχειρίζεται το ποδόσφαιρο
αλαζωνικά να το πληρώνει, έπαιξε όπως μπορούσε και με την ψυχή στο στόμα πήρε
ένα παιχνίδι το οποίο βγαλμένο από τα πιο τρελά όνειρα του Χίτσκοκ, του έβαλε
συνεχώς σπαζοκεφαλιές. Παρόλα αυτά , το παιχνίδι αυτό δεν χανόταν...

Λύστε σουντόκου!
Ρόστερ με τρομερή ποιότητα
διαθέτουν φέτος οι «ερυθρόλευκοι». Υπερπλήρεις σχεδόν σε όλες τις θέσεις, με
παίκτες – προσωπικότητες, ωστόσο πολλοί εκ των ποδοσφαιριστών του αγνοούν τις έννοιες
«καθαρή σκέψη» και «μυαλωμένο παιχνίδι». Βέβαια, εδώ εμφανίζεται και η ευθύνη
του προπονητή ο οποίος οφείλει να διδάξει τους παίκτες του πως ναλειτουργούν
υπό πίεση. Φέρει εξολοκλήρου όμως την ευθύνη ο Μίτσελ; Πρέπει ο Ισπανός να πει στον Σαβιόλα
να τρώει όλο του το φαγητό ώστε να εκτελεί με δύναμη τα πέναλτι; Στον Σαλίνο να
μην κάνει τσαλίμια στο κέντρο του γηπέδου όταν όλη η ομάδα έχει προωθηθεί για
στημένη φάση, γιατί σε περίπτωση απώλειάς της υπάρχει ο κίνδυνος η ομάδα του να
δεχθεί τέρμα, όπως και έγινε; Στον Βάις να μην εκτελεί τα πέναλτι στο κέντρο
της εστίας ή να δίνει πάσες όταν η ομάδα
φεύγει σε αντεπίθεση δύο εναντίον ενός; Στον Σάμαρη να μην ντριμπλάρει στην
πριοχή του γιατί δε θα είναι πάντα παρών
ένας Ρομπέρτο για να τον σώσει; Ή στον Χολέμπας να μην προβαίνει σε σουτ
απελπισίας αντί να ροκανίσει το χρόνο όταν απομένουν λίγα λεπτά και το σκορ
είναι στο 2-1; Στοιχεία που δείχνουν έλλειψη σοβαρότητας και όπως τα λάθη
πληρώθηκαν ακριβά στο πρώτο παιχνίδι με την Παρί, το ίδιο σκληρή θα είναι η
τιμωρία στην επόμενη φάση, όπου η ποιότητα των
ομάδων που συμμετέχουν δεν συγχωρεί ανάλογα ατοπήματα.
Ο Ολυμπιακός άξιζε να περάσει.
Εντούτοις, πολλές φορές βρέθηκε σε καταστάσεις επί ξυρού ακμής και έπαιξε
επικίνδυνα με τη φωτιά, η οποία αν τον ίδρωσε
ή τον τσουρούφλισε,ωστόσο σίγουρα δεν
τον έκαψε. Η ποιότητα υπάρχει ,όμως θα πρέπει να συνδυαστεί με τα ανάλογα πνευματικά χαρίσματα. Άλλωστε όποια ομάδα που
δράσει αφελώς στην επόμενη φάσει αναπόδραστα θα γυρίσει σπίτι της εν ριπή
οφθαλμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου