http://voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=161127
Θλίψη...

Ο θάνατός σου, η ζωή μου

              

Πώς τα φέρνει η ζωή καμιά φορά... Ο Παναθηναϊκός του σταθερού κορμού, του περσινού νταμπλ, της πολύ καλής πορείας που σταμάτησε στο μεγαθήριο που ακούει στο όνομα Μπαρτσελόνα και των πολλών ονείρων για φέτος, μοιάζει με όχημα που έχει ξεμείνει από βενζίνη. Στον αντίποδα, ο μισητός «ερυθρόλευκος» αντίπαλος, ο οποίος έχασε βασικά στελέχη του ρόστερ των τελευταίων χρόνων, όπως Παπανικολάου και Χάινς ,και βλέπει τους παίκτες του να πέφτουν κάτω από τους τραυματισμούς ο ένας μετά τον άλλο σαν ντόμινο,φαίνεται πως έχει βρει το ελιξήριο της επιτυχίας δια χειρός του ... δρυίδη Μπαρτζώκα και μέχρι στιγμής δεν έχει περιλάβει στο λεξιλόγιό του τη λέξη ήττα!

Σε αυτή την κρίσιμη καμπή λοιπόν , οι δύο ομάδες που πορεύονται στις εκ διαμέτρου αντίθετες ατραπούς στο σταυροδρόμι του αθλητισμού, δίνουν ραντεβού για μεθαύριο, για έναν αγώνα που θα κρίνει πολλά. Αναμφισβήτητο είναι πως η  χρονική στιγμή που έρχεται αυτός ο αγώνας είναι περίεργη. Κι αυτό γιατί υπό άλλες συνθήκες θα κρινόταν – κατά ένα μεγάλο ποσοστό καθώς μιλάμε για ημιτελικό και όχι τελικό- απλώς ένας τίτλος, φέτος όμως , το αποτέλεσμα αφενός θα σκοτώσει τον ηττημένο και αφετέρου θα χορηγήσει ηθικό σε ενέσιμη μορφή στον νικητή.

Δια καός θέλει τη νίκη ο Παναθηναϊκός. Και αν υπάρχει κάποιος ο οποίος παίζει το μέλλον του , αυτός είναι ο Αργύρης Πεδουλάκης. Ειδικότερα, πιθανό θετικό αποτέλεσμα θα δώσει φιλί ζωής στην καριέρα του Έλληνα τεχνικού στον «πράσινο» πάγκο , θέση που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην εντατική με ανησυχητικές ζωτικές ενδείξεις. Αντιθέτως, μια ήττα από τον «αιώνιο» θα σημάνει και το τέλος της συνεργασίας μεταξύ ΚΑΕ και Πεδουλάκη. Ο Παναθηναϊκός φέτος παρουσιάζει εικόνα διάτρητη από παθογένειες ,με τον ελλιπή σχεδιασμό όσον αφορά τη στελέχωση του ρόστερ και την κακή διαχείριση να είναι οι κορωνίδες των προβλημάτων του. Δε θα ήταν λοιπόν υπερβολή να πούμε πως μια νίκη θα βοηθούσε ώστε να παραμεριστούν πρόσκαιρα τα όποια ζητήματα.

Βίο αντίθετο ακολουθεί ο Ολυμπιακός που με μαέστρο τον Μπαρτζώκα έχει βάλει στόχο να επιβληθεί σε όποιον αντίπαλο βρεθεί μπροστά του. Το 23-0 ασφαλώς καταδεικνύει πως έχουμε να κάνουμε με μια τρομερή ομάδα, εντούτοις αποτελεί βαριά κληρονομιά που γεμίζει με άγχος την ομάδα. Οι παίκτες καλούνται να αποδείξουν πως τίποτα δεν ήρθε τυχαία και το μεθαυριανό παιχνίδι είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εδραιώσουν την κυριαρχία τους και να πάνε χωρίς μουρμούρες στο παιχνίδι με τη Φενέρ το νέο έτος. Εκεί συνοψίζεται και η δήλωση του κοουτς που έχρισε φαβορί τον Παναθηναϊκό, σε μια προσπάθεια αποφόρτισης της ομάδας και τοποθέτησης της ομάδας του στη θέση του αουτσάιντερ για την εκκίνηση, θέση από την οποία ξεκίνησε όλες τις της προσπάθειες στις νικηφόρες διεκδικήσεις των δύο τελευταίων χρόνων.

Παιχνίδι με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο φετινός ημιτελικός Κυπέλλου. Σε αυτόν θα κριθεί όχι μόνο ο τίτλος, αλλά παράλληλα η νικήτρια θα κερδίσει ώθηση για τη δύσκολη συνέχεια που έπεται και η ηττημένη θα εισαχθεί σε μια ψυχολογική διαδικασία που ενδεχομένως της στοιχίσει. Με την πλάτη στον τοίχο φαίνεται πως βρίσκεται ο Παναθηναϊκός που καλείται να μιμηθεί την ομάδα των προηγούμενων ετών για κερδίσει τον Ολυμπιακό που επίσης θέλει τη νίκη για να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στον αιώνιο αντίπαλο. Όπως και να χει ο αγώνας θα είναι διαφήμιση για το άθλημα και κάθε μπασκετόφιλος υποχρεούται να τον παρακολουθήσει.

Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω...

Σεισμοί,λοιμοί, καταποντισμοί και πάσης φύσεως βιβλικές καταστροφές προέβλεπαν οι μεταφράσεις της προφητείας των Μάγια για το έτος 2012,που θα σήμαναν αυτόματα και την καταστροφή  και του κόσμου. Για να γράφουμε εμείς και να μας διαβάζετε εσείς, προφανώς η πρόβλεψη ήταν λανθασμένη. Κι αν ήταν σωστή; Αν οι Μάγιας επιβεβαιώθηκαν όχι ως προς τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνήθηκε αλλά ως προς την ουσία της πρόβλεψής τους; Αν όντως ο κόσμος μας έχει αρχίσει να μετράει αντίστροφα; Αν η μοίρα του ανθρώπου δεν περιλαμβάνει την καταστροφή του από κατακλυσμούς ή τυφώνες αλλά από τον ίδιο τον άνθρωπο;...

Η πρώτη προσπάθεια για μια ομαλοποίηση και σταθεροποίηση των κοινωνικών δομών έφερε τη γέννηση των θρησκειών, αφού πέτυχαν ό,τι δεν κατάφεραν να κατορθώσουν οι κανονισμοί και οι νόμοι. Ειδικότερα,απευθυνόμενη στο θυμικό και το ηθικό των πιστών η εκάστοτε θρησκεία έπλαθε συμπεριφορές και ταυτόχρονα έθετε όρια και φραγμούς, ρυθμίζοντας ολόκληρη την κοινωνική λειτουργία μέσω καθορισμού της δράσης του κάθε γραναζιού της, του εκάστοτε πιστού. Οι θρησκείες υπήρξαν η συνεκτική κόλλα των κοινωνιών και συνάμα αποτελεσματικότατο μέσο σωφρονισμού.Κάθε οπαδός-πιστός με μόνο εφόδιο την πίστη του γινόταν αυτόματα μέλος μια ομάδας, γεγονός που οδήγησε στη δημιουργία συλλογικών συνειδήσεων. Παράλληλα ότι δεν εδύνατο να πετύχουν τα δικαστήρια και οι ποινές, το πέτυχαν οι επιταγές των θρησκειών συνημμένες με τις «τιμωρίες» που προβλέπονταν. Η παραμονή στην κόλαση κατά τη μετά θάνατον ζωή ενδέχεται να ήταν περισσότερες φορές η δαμόκλειος σπάθη που απέτρεπε κάποιον πιστό από την τέλεση ενός εγκλήματος ,παρά το όποιο χρηματικό πρόστιμο ή  φυλάκιση.Ειρήσθω εν παρόδω, για να μην παρεξηγηθούμε, το γεγονός ότι οι θρησκείες επιτέλεσαν τους παραπάνω ρόλους δεν τις αποψιλώνουν από το ουσιαστικό και ανώτερο έρεισμά τους το οποίο αφορά τον κάθε πιστό.

Βέβαια, συνεπεία των παραπάνω είναι  οι θρησκείες να αποτελέσουν μια ακριβέστατη αποτύπωση της νοοτροπίας και του τρόπου ζωής της κάθε κοινωνίας. Οι Μωαμεθανοί ασπάζονται τον ιερό πόλεμο «τζιχάντ» , δηλαδή τον αγώνα πάταξης και εξάλειψης όλων των αλλόθρησκων, τη στιγμή που σε πλήρη αντιδιαστολή ο Χριστιανισμός κηρύττει την αγάπη και κατανόηση ακόμα και προς τον εχθρό. Παρόλα αυτά η πλειοψηφία των πίστεων εμπεριέχει κάποιες κοινές επιταγές, οι οποίες στο πέρασμα των χρόνων και απαλλασσόμενες από τα ιμάτια των θρησκειών που τις δημιούργησαν , μετατράπηκαν στους κοινά αποδεκτούς κοινωνικούς και ηθικούς νόμους και αξίες. Οι δέκα εντολές του όρους Σινά είναι σήμερα ,τουλάχιστον στο ουσιώδες μέρος τους,αποδεκτές σχεδόν από το σύνολο των μορφωμένων ανθρώπων, είτε αυτοί είναι θερμοί οπαδοί του Χριστιανισμού, είτε όχι. Συνεπώς,με το πέρασμα του χρόνου το σουρωτήρι της ιστορίας στράγγιξε τη θρησκεία και κράτησε τα ήθη κια τις αξίες που δόμησαν τις κοινωνίες.

Τίποτα δε μένει σταθερό όμως και όλα είναι δυναμικά. Όσο επιτυγχάνουμε τεχνολογική και υλική πρόοδο, όσο γινόμαστε επιστημονικά αρτιότεροι, τόσο απομακρυνόμαστε από το ηθικό μας έρεισμα και πριν ο πετεινός έχει λαλήσει τρις το έχουμε απαρνηθεί. Το τελευταίο δεκαπενθήμερο συντελέστηκε μια ομολογία. Μπορεί κανείς να μη μίλησε, ωστόσο ειπώθηκαν πολλά. Και αυτό έγινε μέσω γεγονότων. Γεγονότα που, αν και δε ζούμε στην αρχαία Αίγυπτο των φαραώ, αποτέλεσαν 7 σύγχρονες πληγές. Εφτά περιστατικά που καταδεικνύουν ποιοι είμαστε και που οδεύουμε...  Μια γυναίκα που λιθοβολείται άγρια, απόδειξη ότι υφίσταται ο σεξισμός  (http://www.defencenet.gr/defence/item/%CE%BD%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%AE-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%BA%CE%B1-%CE%BB%CE%B9%CE%B8%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B2%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BC%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CF%82) , ένα 7χρονο παιδάκι που βασανίζεται μέχρι θανάτου και γίνεται μάρτυρας μιας θρησκείας της οποίας ενδέχεται να μη γνωρίζει ούτε τα βασικά(http://redskywarning.blogspot.gr/2013/12/7.html), οι ζωές των δύο ανηλίκων που δεν στάθηκαν εμπόδιο στο πέρασμα των εμπόρων ναρκωτικών (http://www.protothema.gr/world/article/332859/friki-sto-mexiko-ta-kartel-narkotikon-kremasan-duo-anilikes-kato-apo-gefura/), η αδυναμία επίδειξης του στειχειώδου σεβασμού της μνήμης θυμάτων μιας τραγωδίας και η βεβήλωση του μνημείου τους (http://www.onsports.gr/Podosfairo/Super-League/item/361683-Olympiakos-Bevilosan-to-mnimeio-tis-Thyras-7), η άσκηση έμμεσης βίας μέσω επιβολής απάνθρωπων πολιτικών, αποψιλωμένων από κάθε έννοια κοινωνικής μέριμνας, που στερούν τα βασικά από τους πολίτες με μοιραία πολλές φορές κατάληξη (http://www.newsbeast.gr/greece/arthro/617663/tragodies-apo-magali-/), η επικράτηση λογικών εφαρμογής παραδειγματικών τιμωριών χωρίς την παραμικρή ικμάδα ανθρωπιάς (http://antipliroforisi.blogspot.gr/2013/12/blog-post_6705.html) και τις εικόνες των γυναικών που έχουν υποστεί την κακοποίηση σε μια κοινωνία που ακόμα αρνείται πεισματικά να αποβάλλει τα στερεότυπα (http://antipliroforisi.blogspot.gr/2013/12/blog-post_6705.html)...

Κανείς δεν είναι τέλειος και κανείς δεν μπορεί να κάνει υποδείξεις με βαρύγδουπα κηρύγματα και ξύλινα λόγια. Ωστόσο αξίζει να αναλογιστούμε...  Κατά πόσο πλησιάζουμε στο «κατ’ εικόνα και ομοίωσιν»; Και όχι εκείνο του χριστιανισμού, αλλά εκείνο που συγκεντρώνει τον ανώτερο στόχο καθενός από εμάς. Την υιοθέτηση των ηθικών αξιών και την απαλλαγή από ματαιοδοξίες και συμπλέγματα που ως βαρίδια μας κρατούν στον πάτο της παρακμής. Γιατί αυτή ακριβώς είναι η εικόνα του σύγχρονου ανθρώπου. Αν αυτή τη στιγμή έπαιρνε το λόγο ένας μικροκαμωμένος Γαλάτης κολλητός ενός εύσωμου που είχε πέσει στη χύτρα μικρός, θα αναφωνούσε με θλίψη : «O tempora! O mores!»...

Υγ. Τα λινκς περιέχουν ρεπορτάζ με σκληρές εικόνες και βίντεο. Όποιος δεν τις αντέχει ας μην επιχειρήσει να τα δει..

Αφού δεν τον τιμώρησε το ποδόσφαιρο...

Η εξέλιξη των χθεσινών γεγονότων είναι η επιτομή της τρέλας. Ο Ολυμπιακός προηγείται επί της Άντερλεχτ. Οι Βέλγοι των ισοφραίζουν μετά από αλληλουχία δικών του λαθών. Ταυτόχρονα, η Παρί νικάει την Μπενφίκα, εντούτοις, με την εκπνοή του ημιχρόνου οι αετοί ισοφαρίζουν. Στο δεύτερο η μίχρονο οι Πειραιώτες κερδίζουν δύο πέναλτι και δύο αποβολές. Αμφότερες εκτελέσεις αποκρούονται από τον Πρότο, ενώ ενδιάμεσα ο Σαβιόλα έχει σκοράρει ξανά από μια φάση που δεν «μύριζε» γκολ, την ίδια στιγμή που οι Πορτογάλοι έχουν ανατρέψει το εις βάρος του σκορ. Τα λεπτά κυλούν και ο πρωταθλητής καλείται να παίξει με το χρόνο έχοντας μάλιστα το πλεονέκτημα να αγωνίζεται με δύο παίκτες παραπάνω. Πως αλλιώς μπορούσε να λήξει το χθεσινό παιχνίδι; Με πέναλτι και αποβολή φυσικά! Ο Τσόρι γράφει το 3-1 και όλοι πλέον στρέφονται στην κλήρωση των «16».

Προκρίθηκε ανατρέποντας τον νόμο του ποδοσφαίρου

Τι κι αν έχασε δύο πέναλτι λόγω άθλιων εκτελέσεων; Τι κι αν δέχθηκε ένα γκολ πασπαλισμένο με δικά του λάθη; Τι κι αν υπήρξε αναποτελεσματικός, αδυνατώντας να καθαρίσει νωρίτερα ένα παιχνίδι στο οποίο ο αντίπαλος αγωνιζόταν με 9 και στο τελος με 8; Τι κι αν απέναντί του είχε μία από τις πιο αδύναμες ομάδες της διοργάνωσης; Ο Ολυμπιακός στάθηκε υπερόπτης και αγνοώντας πλήρως την αρχή που θέλει όποιον μεταχειρίζεται το ποδόσφαιρο αλαζωνικά να το πληρώνει, έπαιξε όπως μπορούσε και με την ψυχή στο στόμα πήρε ένα παιχνίδι το οποίο βγαλμένο από τα πιο τρελά όνειρα του Χίτσκοκ, του έβαλε συνεχώς σπαζοκεφαλιές. Παρόλα αυτά , το παιχνίδι αυτό δεν χανόταν...

Λύστε σουντόκου!

Ρόστερ με τρομερή ποιότητα διαθέτουν φέτος οι «ερυθρόλευκοι». Υπερπλήρεις σχεδόν σε όλες τις θέσεις, με παίκτες – προσωπικότητες, ωστόσο πολλοί εκ των ποδοσφαιριστών του αγνοούν τις έννοιες «καθαρή σκέψη» και «μυαλωμένο παιχνίδι». Βέβαια, εδώ εμφανίζεται και η ευθύνη του προπονητή ο οποίος οφείλει να διδάξει τους παίκτες του πως ναλειτουργούν υπό πίεση. Φέρει εξολοκλήρου όμως την ευθύνη  ο Μίτσελ; Πρέπει ο Ισπανός να πει στον Σαβιόλα να τρώει όλο του το φαγητό ώστε να εκτελεί με δύναμη τα πέναλτι; Στον Σαλίνο να μην κάνει τσαλίμια στο κέντρο του γηπέδου όταν όλη η ομάδα έχει προωθηθεί για στημένη φάση, γιατί σε περίπτωση απώλειάς της υπάρχει ο κίνδυνος η ομάδα του να δεχθεί τέρμα, όπως και έγινε; Στον Βάις να μην εκτελεί τα πέναλτι στο κέντρο της εστίας ή να δίνει πάσες όταν η  ομάδα φεύγει σε αντεπίθεση δύο εναντίον ενός; Στον Σάμαρη να μην ντριμπλάρει στην πριοχή του γιατί δε θα είναι πάντα  παρών ένας Ρομπέρτο για να τον σώσει; Ή στον Χολέμπας να μην προβαίνει σε σουτ απελπισίας αντί να ροκανίσει το χρόνο όταν απομένουν λίγα λεπτά και το σκορ είναι στο 2-1; Στοιχεία που δείχνουν έλλειψη σοβαρότητας και όπως τα λάθη πληρώθηκαν ακριβά στο πρώτο παιχνίδι με την Παρί, το ίδιο σκληρή θα είναι η τιμωρία στην επόμενη φάση, όπου η ποιότητα των  ομάδων που συμμετέχουν δεν συγχωρεί ανάλογα ατοπήματα.

Ο Ολυμπιακός άξιζε να περάσει. Εντούτοις, πολλές φορές βρέθηκε σε καταστάσεις επί ξυρού ακμής και έπαιξε επικίνδυνα με  τη φωτιά, η οποία αν τον ίδρωσε ή τον τσουρούφλισε,ωστόσο  σίγουρα δεν τον έκαψε. Η ποιότητα υπάρχει ,όμως θα πρέπει να συνδυαστεί με τα ανάλογα  πνευματικά χαρίσματα. Άλλωστε όποια ομάδα που δράσει αφελώς στην επόμενη φάσει αναπόδραστα θα γυρίσει σπίτι της εν ριπή οφθαλμού.

http://www.sport24.gr/football/omades/ManchesterUtd/aytoktonhse_gia_th_mantsester_gioynaitent.2542161.html Να το βάλουμε καλά στο μυαλό μας.... Ο αθλητισμός είναι το σημαντικότερο ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝ πράγμα στη ζωή μας. Να είναι καλά εκεί που είναι το παιδί...

Ό,τι και να πεις είναι λίγο.... Τελικά πολλές από τις βαρύγδουπες και επενδυμένες με κροκοδείλια δάκρυα δηλώσεις που ακούμε από ανθρώπους της πολιτικής όταν "φεύγει" μια μεγάλη προσωπικότητα , λέγονται μόνο για να λέγονται...  http://news247.gr/eidiseis/kosmos/o_tsexos_prwthypoyrgos_elpizei_na_glitwsei_thn_khdeia_toy_mantela.2540574.html

Ένα ανήσυχο πνεύμα που άλλαξε τον κόσμο...

Ουσιαστικά οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Σε εκείνους που κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες δε θα αντάλλασσαν την άνεση και την ηρεμία τους με τίποτα και σε αυτούς που όταν διαγνώσουν αδικία, ανισότητα ή καταπίεση , είτε αυτή προέρχεται από καθεστώτα είτε από μεμονωμένα άτομα , δε θα διστάσουν να θυσιάσουν το οτιδήποτε στο βωμό των ιδανικών τους. Οι μεν πρώτοι εξασφαλίζουν την ηρεμία του κόσμου, οι δε δεύτεροι είναι υπεύθυνοι για την πρόοδο και την πρωτοπορία. Μεταξύ μας.... Ο κόσμος έχει ανάγκη ανθρώπους του δεύτερου γκρουπ. Ο Νέλσον Μαντέλα θα μπορούσε κάλλιστα να αναγορευθεί σε πρόεδρο της ομάδας αυτής, καθώς ποτέ δεν σταμάτησε να παλεύει ενάντια σε όλους και σε όλα, μέχρι να αποκαταστήσει όσα θεωρούσε σωστά.

Εξ’απαλών ονύχων υπήρξε επαναστάτης. Όταν οι γονείς του αποφάσισαν να τον παντρέψουν σε νεαρή ηλικία παρά τη θέλησή του, εκείνος διέφυγε στο Γιοχάνεσμπουργκ. Εκεί τέθηκε επικεφαλής αντιρατσιστικής εκστρατείας κατά της πολιτικής της κυβέρνησς της Νοτίου Αφρικής, υπό τη δαμόκλειο σπάθη του καθεστώτος του Άπαρτχαϊντ , «αρρώστεια» της εποχής την οποία και πολέμησε. Την περίοδο αυτή κατάφερε να γράψει το όνομά του στην ιστορία, καθώς έγινε ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος έγχρωμος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής. Εντούτοις, θα δεχτεί το πάρθιο βέλος, καθώς η λευκή κάστα της εποχής που έπνεε μένεα εναντίον του , θα τον οδηγήσει σε φυλάκιση που διήρκησε 27 ολόκληρα χρόνια. Ο Μαντέλα θα αποφυλακιστεί το 1990 έχοντας διατηρήσει ισχυρό το φρόνημά του, και θα κατορθώσει μέσω του δικού του προσωπικού αγώνα να παροτρύνει τις ξένες δυνάμεις να διατηρήσουν αδιάπτωτη την ένταση των πιέσεων προς τη νοτιοαφρικανική κυβέρνηση, με στόχο τη συνταγματική μεταρρύθμιση. Καρπός των πράξεών του υπήρξε η πτώση του ρατσιστικού καθεστώτος.

Ο Μαντέλα υπήρξε σύμβολο ελευθερίας και πρότυπο ανιδιοτελούς αγωνιστή. Οι πράξεις και ο αγώνας του συνοψίζονται στην εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων, στην καταπάτηση των προκαταλήψεων και την εξαφάνιση των αδικιών, ενέργειες που με αυταπάρνηση δέχτηκε να φέρει εις πέρας. Στην πραγματικότητα πάλεψε για ένα όραμα. Το όραμα που θέλει έναν κόσμο όπου ο λευκός θα συμβιώνει αρμονικά με τον μαύρο, και ο τελευταίος θα έχει όσα δικαιώματα και υποχρεώσεις έχει και ο πρώτος. Χάριν αυτού του οράματος ο Μαντέλα πέρασε δια πυρός και σιδήρου και υποθήκευσε τη ζωή του στον αγώνα της ισότητας. Αυτό του το όραμα είναι που μεταλαμπάδευσε σε ολόκληρο τον κόσμο και του χάρισε το 1994 το Νόμπελ Ειρήνης.

Ποιός είπε όμως ότι η ζωή είναι δίκαιη; Ο άνθρωπος που ενσάρκωνε τις αξίες του ανθρωπισμού, δεν ανταμείφθηκε από τη ζωή, καθώς η μοίρα του στέρησε τους δυο του γιούς, τον έναν από AIDS και τον δεύτερο από τροχαίο. Αυτό που εμείς μπορούμε να κάνουμε ως ελάχιστο φόρο τιμής είναι να δείξουμε την εκτίμησή μας στον αγώνα του Νέλσον Μαντέλα. Άλλωστε όπως πολύ εύστοχα δήλωσε ο Ντέιβιντ Κάμερον: «Ένας θρύλος στη ζωή, τώρα και στο θάνατο. Ένας πραγματικά παγκόσμιος ήρωας». Αξίζει να κρατήσουμε αυτό τον ήρωα για πάντα ζωντανό...

Ούτε τα αυτονόητα...

Ομολογουμένως το πρωτάθλημά μας είναι από τα πλέον υποβαθμισμένα τόσο από την πλευρά του προσφερόμενου προϊόντος όσο και από εκείνη των ανθρώπων που το πλαισιώνουν. Κορωνίδα  η διοργανώτρια αρχή Σούπερ Λίγκ , η οποία αδυνατώντας να αναλάβει τις καίριες εκείνες πρωτοβουλίες ώστε να αναβαθμίσει ένα πρωτάθλημα το οποίο βρίθει παθογενειών, παράλληλα δεν καταφέρνει να ρυθμίσει αμιγώς βασικούς παράγοντες  που διέπουν μια κατηγορία, όπως το πόσες ομάδες θα υποβιβαστούν.

Ασφαλώς και το συγκεκριμένο είναι στοιχείο το οποίο αποτελεί το έρεισμα ενός πρωταθλήματος και από τις πρώτες παραμέτρους που καθορίζονται πριν ακόμη αυτό εκκινήσει , και όχι όταν οδεύει προς  το τέλος του πρώτου γύρου. Και φυσικά δεν απαιτείται η παρέμβαση της ΠΑΕ SKODA Ξάνθη μέσω ανακοίνωσης προκειμένου να μπουν σε εγρήγορση οι αρμόδιοι μηχανισμοί. Παρεπιμπτόντως,όσον αφορά την συγκεκριμένη ΠΑΕ και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τον πρότερο βίο και τα πεπραγμένα της , είναι προφανές ότι δε θέλησε να περάσει κάποιο «υπόγειο» μήνυμα ή να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον των ΜΜΕ ,αλλά είχε την ακραιφνή ανάγκη να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου τόσο στη διοργανώτρια όσο και στην εποπτεύουσα αρχή πως αγνοούν συστατικά βασικού σχεδιασμού, ό,τι δηλαδή δεν έκανε καμιά άλλη ΠΑΕ. Γιατί πως περιμένουμε να φτάσουμε στο «κατ’εικόνα και ομοίωσιν» με τα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα όταν έχουμε ελλιπέστατη οργάνωση; Και ,συνεπώς, πως έχουμε την απαίτηση από τους ελληνικούς συλλόγους να ανταγωνιστούν ομάδες που προέρχονται από τις ξένες λίγκες;

Σίγουρα η Ξάνθη εξέθεσε τη Σούπερ λιγκ με την εν λόγω ανακοίνωση και αδιαμφισβήτητα έδειξε στο μέσο φίλαθλο τι μπορεί να προσδοκά από το πρωτάθλημά μας. Όταν αδυνατείς  να ορίσεις τον αριθμό των ομάδων που θα υποβιβαστούν,πως μπορείς να γιατρέψεις σοβαρότατες  χρόνιες πληγές ,όπως  η βία ή τα στημένα παιχνίδια;...

Ο Χουμπ δεν θα πει ούγκ

Καθηγητής κολύμβησης μας βγήκε ο Ιβάν Σαββίδης. Άλλωστε δεν εξηγείται αλλιώς η διάθεσή του να ρίξει στα βαθειά τον προπονητή του δικεφάλου Χούμπ Στέφενς. Να τον μυήσει στα ελληνικά ήθη και έθιμα και να του δείξει ποιος κάνει κουμάντο. Τι κι αν ο Ολλανδός είναι αυτή τη στιγμή ό,τι καλύτερο κάθεται σε πάγκο ελληνικής ομάδας; Ο Γκουαρδιόλα ο ίδιος να είσαι , αν δεν πας με τα νερά του μεγαλομετόχου , θα το βρεις μπροστά σου...

Ουσιαστικά ο Ιβάν εξέφρασε μέσω των δηλώσεων του μια άποψη που επικρατεί εδώ και χρόνια , αποτύπωσε γλαφυρά την κατάσταση που διέπει το ελληνικό πρωτάθλημα όσον αφορά τους κανόνες που περιγράφουν τις διοικήσεις των μεγάλων συλλόγων. Πρακτικά, αυτό που επιδιώκεται και που βρίσκει καθολική ανταπόκριση στον κόσμο είναι το διοικητικό σχήμα με κορυφή της βαθμίδας τον πρόεδρο-μεγαλομέτοχο-χρηματοδότη-μονάρχη. Και για να διορθωσω, η βαθμιδα ειναι ο προεδρος. Διότι τίποτα δεν τελεσφορεί, ουδεμία κίνηση  προχωράει  και καμιά απόφαση δεν λαμβάνεται αν πρώτα δεν εξασφαλιστεί το «οκ» του προέδρου.

Και γιατί να μην υιοθετηθεί και ακολουθηθεί το εν λόγω μοντέλο από τη στιγμή που λειτούργησε και λειτουργεί; Λειτούργησε άριστα με τον Σωκράτη Κόκκαλη, ήταν αποδοτικό επί Βαρδινογιάννη, και η επιτυχία του επιβεβαιώθηκε μέσω της παταγώδους αποτυχίας του πολυμετοχικού σχήματος στον ΠΑΟ. Με τον ίδιο τρόπο πορεύονται αυτή τη στιγμή Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ,ενδεχομένως έτσι να δουλεύει και  η μελλοντική ΑΕΚ. Για να φτάσουμε όμως σε σημείο ασυδωσίας ορισμένες φορές. Τρανό παράδειγμα  το περιστατικό που συνέβη προ ημερών , όταν και μετά την αυτονόητη πράξη του δημοσιογράφου Μπακόπουλου να σχολιάσει το γεγονός ότι το γκολ του Ολυμπιακού ήταν οφ σάιντ, ο κος Μαρινάκης (ή τουλάχιστον η διοίκηση , άρα και πάλι ουσιαστικά έδρασε εμμέσως ο Μαρινάκης) απαγόρευσε στους παίκτες να προβούν σε δηλώσεις στη δημόσια τηλεόραση. Λογοκρισία υψίστου βαθμού δηλαδή που σε ένα δημοκρατικό και σύγχρονο κράτος δε θα υφίστατο. Εντούτοις, στην  Ελλάδα-ζούγκλα όπου επικρατεί το  δίκιο του ισχυρού, η αποψιλωμένη από κάθε ηθικό φραγμό νοοτροπία που μας διακατέχει, δίνει άλλωθι σε τέτοιες κινήσεις. Γιατί λοιπόν ο Σαββίδης να διστάσει να βγάλει στη σέντρα τον προπονητή του; Τι κι αν αυτός συγκαταλέγεται στους κοουτς κορυφαίου επιπέδου με θητεία σε Σάλκε,Χέρτα, Αϊντχόφεν;

Αν δε μας μείνει τίποτα από την ποδοσφαιρική λογική ανθρώπων τέτοιου επιπέδου, το σίγουρο είναι ότι θα μας μεταφέρουν λίγο από τον ανώτερο τρόπο σκέψης τους. Ο Ερνέστο Βαλβέρδε εάν δεν αγαπήθηκε για τον τρόπο που αντιλαμβανόταν το ποδόσφαιρο, λατρεύτηκε για το ήθος και τον χαρακτήρα του. Στα ίδια χνάρια βαδίζει και ο Στέφενς.Απόλυτα τζεντλμαν και περήφανος απάντησε στις δηλώσεις Σαββίδη (http://www.sport24.gr/football/omades/Paok/an_xreiastei_eimai_sklhros.2523740.html), υπερασπιζόμενος μεν τον εαυτό του, μην εκθέτοντας τον εργοδότη του δε. Ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω έκανε μεγάλο φάουλ....

http://www.parapolitika.gr/Contents%2fItem%2fDisplay%2f41820
"Τόμσεν πες αλεύρι. Ο άστεγος σε γυρεύει..."
Ας ξανάρθει ο κύριος Τόμσεν στην Ελλάδα. Εμείς τον προειδοποιήσαμε...

Έχει βαλθεί ο Φετφατζίδης να εκθέσει τους ανθρώπους του Ολυμπιακού που τον άφησαν να φύγει. Μπράβο στον νεαρό, είναι καλό και για τον ίδιο και  για την Εθνική....